Gorące tematy: Wolni i Solidarni Smoleńsk Zostań BLOGEREM! RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
180 postów 2190 komentarzy

Społeczeństwo inwestorów

Andrzej Madej - Od urodzenia praktyk przedsiębiorczości.

Inwestycje samodzielnej pracy

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

Czy przywołując prawdę swojego politycznego rodowodu, Polska powróci do rozwoju opartego na samodzielności pracy.

Pracodzielność

 
W warunkach pracy motywowanej uzyskiwaniem korzyści poprzez proces wymiany jej efektów, określanej terminem praca komercyjna, odpowiedzialność pracownika ograniczona jest warunkami przyjętymi przez instytucje organizujące tę wymianę. Odpowiedzialność pracownika wymaga i obejmuje jakość jej efektów, ale odpowiedzialność za jej ilość, czyli za prawidłowe zainwestowanie czasu pracy, przejmuje zarządzający kapitałem użytym dla zorganizowania jej w formie instytucji.
 
Inaczej jest w warunkach pracy motywowanej bezpośrednim podniesieniem dobrostanu i dobrobytu swojego lub swoich bliskich. Bez pośrednictwa wymiany efektów poprzez rynek. Dla aktywności określanej terminem pracy solidarnej. Tu aktywność pracownika wymaga odpowiedzialności zarówno za jakość jak i za ilość poświęconego na nią czasu. Motywacja do tej aktywności wypływać zatem musi wprost z przekonania, że nasza gospodarcza aktywność służyć powinna dobru.
 
Wielowiekowa skuteczność rynkowych mechanizmów zapewniania równowagi ekonomicznej, poprzez specjalizowanie podziału pracy i w racjonalizowanie alokacji zasobów materialnych, zmarginalizowała refleksję nad pożytkami z pracy solidarnej. Namysł nad pracą, jej aksjologicznymi źródłami, znaczeniem dla poczucia godności człowieka, dla jego podmiotowości, dla więzi międzyludzkich, trafił na margines ekonomii wolnego rynku. W ramach głównego nurtu debaty, zagadnienia pracy podejmowane są tylko w kontekście politycznych konsekwencji bezrobocia.
 
Stosunki społeczne wywołane rewolucją cyfrowej komunikacji zmieniają tę sytuację. Gospodarka wykorzystująca otwarte zasoby wiedzy i interaktywną komunikację sieci, tworzy coraz to nowe sposoby indywidualizowania dóbr i usług publicznych. Konsekwencją jest upowszechnienie pracy solidarnej i bezpośrednie wiązanie odpowiedzialności za jakość i ilość pracy z  dobrem, które dzięki niej osiągamy.
 
Rozwój gospodarowania w warunkach pełnej odpowiedzialności człowieka za jakość i ilość pracy wskazuje na pracę solidarną jako kluczową kompetencję społeczeństwa sieci wiedzy. Ta samodzielność wymaga nie tylko nabywania umiejętności  ale i formowania postawy gotowości do daru. Dlatego przygotowując się do udziału w gospodarce wiedzy, traktować powinniśmy pracę jako postawę.
Co znakomicie ujął już w 1977 roku jeden z tytanów lubelskiego personalizmu ksiądz Czesław Bartnik, proponując uznanie pracodzielności za piątą cnotę kardynalną łacińskiej Europy.
 
W konsekwencji problem równoważenia bilansów czasów pracy solidarnej i pracy rywalizacyjnej staje się centralnym problemem refleksji ekonomicznej. Problemem równowagi ekonomicznej w społeczeństwie sieci wiedzy i roli państwa w interwencjach przeciwdziałających skutkom wykluczenia społecznego, wynikających z różnorodności ludzkich talentów i zachowań.
 
Samorządność
 
Wprowadzając zagadnienia pracy solidarnej do centrum rozważań nad równowagą ekonomiczną, powracamy do wyjściowej dla myśli ekonomicznej perspektywy reguł gospodarowania w domu. To dom, kulturowo integrowany jako rodzina a ekonomicznie jako gospodarstwo domowe, jest organicznym miejscem pracy solidarnej. To w domu realizowana jest praktyka solidarności międzypokoleniowej, to w domu ubezpieczane są nasze słabości i rozważane są tajemnice podejmowanych ryzyk. Dlatego rola domu będzie rosła wraz ze zmianami systemów usług publicznych. Wraz z postępami w procesie personalizowania systemu edukacji, opartego go na paradygmacie samokształcenia przez całe życie i w procesie personalizowania systemu ochrony zdrowia, opartego na paradygmacie samopomocy zdrowia.
 
Wspieranie samodzielności wspólnoty domu dla pracy solidarnej, powinno się stać głównym z zadań nowego modelu samorządności wspólnot terytorialnych. Nowego modelu demokracji, wykorzystującego zarówno tradycyjne procedury demokracji przedstawicielskiej, rozwijające się procedury demokracji bezpośredniej jak i spodziewane w horyzontalnej komunikacji nowe formy integracji politycznej.
W dzisiejszej perspektywie wspólnoty samorządowe działać mogą dla wspólnego dobra poprzez organizowanie wartości w przestrzeniach publicznych, szkół różnych szczebli i specjalności, klubów sportowych, muzeów i innych instytucji kultury. Działania te winny służyć Domowej edukacji pracy solidarnej, obejmującej z jednej strony refleksję nad zdrowiem, nad kulturą fizyczną, z drugiej refleksję nad tożsamością, nad kulturą pamięci (rys 1).
 
 
 
 
Rys. 1. Samorządność wspólnot w celu wykorzystania samodzielności dla solidarności.  
  
Funkcje samorządności pojmowanej z perspektywy konkretnego domownika, muszą uwzględniać nasze równoczesne uczestnictwo we wszystkich wspólnotach terytorialnych. Kultura naszego  życia publicznego musi obejmować cyfrowe platformy naszej interaktywnej komunikacji. Dom odnajduje się już nie tylko w widzialnym Polis, lecz w korzystającym z globalnej sieci wiedzy Cyberpolis. Będącym w Polskich warunkach powiatem, przyjmującym z tej sieci do terytorialnej wspólnoty działania, nowe standardów dla mierzenia różnych wartości bez używania pieniądza i ułatwiającym wspólnocie gromadzenia prywatnych informacji o uzyskanych porównaniach, do narodowego depozytu wiedzy.
 
 
Pomocniczość dzięki nowemu paradygmatowi gospodarczemu
 
Dominująca w Europie od kilku wieków ekonomia logiki rywalizacji wprowadza nierówności w korzystaniu z efektów pracy. Od kilku wieków nadzorowane przez władze państwowe administracje podejmują się opiekuńczego korygowania skutków tych nierównowag. Reguły ich służby określają hierarchicznie uporządkowane systemy edukacji, ochrony zdrowia, ubezpieczeń społecznych. Korzystanie z publicznych zasobów poddane jest programowaniu odpowiednio do polityk stosowanych wobec rozwiązywania konkretnych problemów. W obecnym modelu państwa opiekuńczego, samodzielność odgrywa marginalną rolę. 
 
Uznanie pracy solidarnej za rozwojową stronę bilansu równowagi ekonomicznej, przyjęcie inwestowania pracy za nowy paradygmat rozwoju gospodarczego, wskazanie że celem samorządności jest ułatwianie wykorzystania samodzielności dla solidarności, pozwala na sformułowanie nowego modelu organizacji służb pomocniczego państwa.
 
Główną osią i zadaniem Modelu pomocniczego wsparcia, jest samoregulacja jakości i ilości narzędzi i usług dla samopomocy pomiędzy ich wytwórcami a użytkownikami (rys. 2).
 
 
 Rys. 2 Pomocniczość Państwa wsparciem równowagi ekonomicznej
 
Górny kwadrat relacji pokazuje pomocnicze wsparcie służb publicznych dla poznawania swoich własnych możliwości i przekazywania ich do depozytów zanonimizowanej wiedzy o wszystkich członkach społeczeństwa. Tak powstające publiczne biblioteki pamięci stawać się będą zasobem wiedzy każdego narodu w globalnie otwartej sieci wiedzy.
 
Dolny kwadrat relacji pokazuje pomocnicze wsparcie służb publicznych dla wzmacniania umiejętności podejmowania pracy solidarnej. Zakłada on, że emitentami kursów edukacyjnych dla przygotowania mentorów domowej edukacji pracy solidarnej będą specjalizowane ośrodki pracy narodowej. Takie jak wyższe uczenie, specjalizowane instytuty naukowe czy grupy (np. klastry) ośrodków kultury (np. muzeów). Prowadzenie kursów edukacyjnych podejmować będą szkoły, poszerzając tym samym zakres swojego edukacyjnego oddziaływania z młodzieży szkolnej na ich rodziców (dziadków, opiekunów). Realizując systemowo uznany już postulat państwowego wsparcia dla potrzeby edukacji przez całe życie. Z punktu samokształcenia przez całe życie jako nowego paradygmatu systemu edukacji, przygotowanie rodziców do roli prowadzących zajęcia domowej edukacji pracy solidarnej w szkołach, jest etapem integrującym specjalistyczne zagadnienia samodzielności pracy do warunków i potrzeby w konkretnych środowiskach czy nawet rodzinach.
 
 
 Żeby Polska była Polską
 
Opierając się na chrześcijańskim zobowiązaniu do zachowania  wolności i równości oraz gromadzonej przez wieki wiedzy o skutkach wyborów w życiu społecznym, Europa powinna dokonać głębokiej refleksji nad warunkami ustrojowymi dla pracy wspieranej cyfrowymi narzędziami.
 
Proponowane przyjęcie „samodzielnego inwestowania pracy” jako paradygmatu rozwoju gospodarczego, dla zastąpienia obecnego paradygmatu „rynkowej wymiany oszczędności”, jest odpowiednie dla odwiecznego postrzegania w polskiej kulturze pracy, jako wartości.
 
 
 
Co my możemy …
 
Przy okazji zbliżającego się jubileuszu 1050 lecia Chrztu Polski, warto by zacząć używać terminu „praco-dawca” , na określenie osoby, która inwestuje swoją pracę.
Warto by wreszcie zlikwidować defekt, wprowadzony do naszego języka w okresie zaborów, przez promotorów anachronicznych już dzisiaj ideologii redukujących motywację pracy do logiki rywalizacji.
 
 

KOMENTARZE

  • @Autor
    Informacje składające się na wiedzę są w dużej części nawet niemożliwe do zwerbalizowania dla samych posiadaczy tych informacji, a szanowny Autor pragnie by ta wiedza była w jakiś sposób zapisana w bibliotekach. Właśnie ze względu na tę wiedzę tak bardzo potrzebny jest rynek komercyjny, gdyż ten rynek wytwarza wiedzę w postaci cen. Im tego rynku więcej tym więcej wiedzy powstaje.
    Postulat "nowe standardów dla mierzenia różnych wartości bez używania pieniądza i ułatwiającym wspólnocie gromadzenia prywatnych informacji o uzyskanych porównaniach, do narodowego depozytu wiedzy" jest identyczny z pomysłem Oskara Langego na socjalizm rynkowy - on także proponował zbieranie i magazynowanie wiedzy by dzięki niej zbilansować produkcję bez używania cen kształtujących się na rynku.
  • @programista 11:37:42
    Moja kilkunastoletnia praktyka uczestniczenia w różnych publicznych biegach, odsłania przed ciekawskimi historię moich wzlotów i upadków. Godzę się z tym pozbyciem prywatności, w przekonaniu że powstające cyfrowe biblioteki pamięci poprawiają wykorzystanie kultury fizycznej dla zdrowia.
    Myślę, że po zanonimizowaniu informacji o innych parametrach mojej wydolności fizycznej, informacje te pomogą mojej wspólnocie do samodzielności zdrowia, do uspołecznienia profilaktyki medycznej.

    Oskar Lange nie brał pod uwagę takiej świadomości w tworzeniu wspólnego dobra, bo jego statystyka nie obejmowała sieci otwartych zasobów wiedzy.
    Więc wyszło im, inaczej niż planowali ...
  • @prośba
    Czy ktoś mógłby przetłumaczyć tę nowomowę na tradycyjny polski?
    UZASADNIENIE
    Teza wyjściowa wydaje się interesująca, ale ni cholery nie rozumiem wniosków autora. Nie można by tak zastąpić schematów przykładami z życia (np. Ala piecze sześc ciastek, a Antek wraz z dziadkiem.... w tym czasie Wójt gminy.... itd.)
    albo opatrzyć notkę dopiskiem "tylko dla geniuszy" , co oszczędziło by takim jak ja niepotrzebnej straty czasu.
  • @Mariusz G. 14:31:42
    Kwadrat spotkań:
    Rząd działając poprzez wybrane stowarzyszenie kultury fizycznej, organizuje w jednym momencie biegi młodzieży gimnazjalnej na jednakowej długości (Mistrzostwa Kwietnej Mili). W trakcie biegów organizowane są pomiary wydolności fizycznej, przydatne rodzicom do kontroli zdrowia swoich dzieci (Test Kwietnej Mili). Po utajnieniu danych osobowych informacje trafiają do publicznie dostępnych cyfrowych baz danych.
    Kwadrat samokształcenia:
    szkoły gimnazjalne zapraszają rodziców dzieci uczestniczących w Testach Kwietnej Mili, do Kursów domowej edukacji medycznej. Kursy mają przygotować domowe samokształcenie z wykorzystania urządzeń cyfrowej diagnostyki medycznej dla kontroli zdrowia dzieci. Wykorzystywane przy tym będą poradniki przygotowane przez producentów urządzeń diagnostycznych i informacje z przeprowadzonych badań.

    Jeżeli ilość pracy poświęcanej dla produkcji / promocji urządzeń diagnostycznych i dla ich użytkowania będzie równa, rozwój gospodarczy będzie zachodził bez zadłużania wnuków i prawnuków.

    Trochę praktykujemy
    http://www.kwietnamila.pl/
  • @Andrzej Madej 14:56:30
    Dziękuję.
  • WHO IS JEZNACH
    Panie Andrzeju nie mogłem się odnieść do pańskiego wpisu na blogu Jeznacha w art pt who is Kukiz gdyż mnie zablokował Trzeba zadać sobie pytanie who is tajny współpracownik SB Bogusław Jeznach i dlaczego wszędzie go pełno a na Neonie góruje Stefan Dembowski
  • @amadeusz2006 16:46:40
    Pan Bogusław Jeznach to bardzo wszechstronny bloger, lubię go czytywać. Jego pracowitość czasami budzi mój podziw, czasami głębsze zastanowienie ...
    Bądźmy dobrej myśli ...
    ____________
    Uwaga redakcyjna: Te dwa komentarze dotyczą tekstu http://jeznach.neon24.pl/post/124140,who-is-kukiz

OSTATNIE POSTY

więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031