Gorące tematy: COVID-NEWS Antypartia Ruch Oporu 2020 Dyżury administratorów RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
314 postów 3336 komentarzy

Społeczeństwo inwestorów

Andrzej Madej - Od urodzenia praktyk przedsiębiorczości.

Cyfrowa humanizacja demokracji

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

Konieczność samorządowego arbitrażu dla stosowania zasady pomocniczości, zobowiązuje do przyjęcia strategii cyfrowej humanizacji demokracji.

Przesłanki Strategii modernizacji demokracji
 
Pandemijne doświadczenia wzrostu znaczenia cyfrowej komunikacji, uzupełnione doświadczeniami maratonu kampanii wyborczych, pozwalają na refleksję o przydatności instytucji i instrumentów ustroju politycznego dla wspólnot wartości. Piszę o wspólnotach w liczbie mnogiej, bo o ile źródłem pozytywnych postulatów dla programu modernizacji jest moja obserwacja warunków samorządności w wymiarze lokalnym, to źródłem mojej krytycznej oceny procesu cyfryzacji kultury życia publicznego są obserwacje krajowego wymiaru polityki.
 
To dwie przesłanki dla rekomendowanego rozpoczęcia strategii zmian ustroju demokracji na zagadnieniu pomocniczości. Ale pierwszą i najważniejszą przesłanką jest przyjęcie perspektywy gospodarstwa domowego jako kluczowej instytucji społecznej gospodarki rynkowej opartej na paradygmacie solidarnego rozwoju wiedzy, w rekomendowanych już propozycjach infrastruktury cyfrowo humanizowanej gospodarki.
 
Co z punktu widzenia i ekonomii i polityki polegać powinno na konsekwentnym stosowaniu właściwej polskiej kulturze a wyrosłej z Katolickiej nauki społecznej zasady pomocniczości. Zasady wprawdzie obecnej w dokumentach konstytuujących i Rzeczpospolitą Polską i Unię Europejską, ale sporadycznie stosowaną w normach i praktykach polityk społecznych.
 
Zasady ujmującej priorytety dla organizacji infrastruktury rynku i państwa w czterech zdaniach: (1) tyle władzy, na ile to konieczne, (2) tyle wolności, na ile to możliwe (3) tyle państwa, na ile to konieczne, (4) tyle społeczeństwa, na ile to możliwe (systematyka za Wiki). Zasady która powinna odwrócić dominującą obecnie w polskiej polityce tendencję do cyfrowej centralizacji kultury życia publicznego.
 
Rys. 1. Pomocnicze otoczenie gospodarstwa domowego w społeczeństwie sieci wiedzy.
 
Potrzeba wykorzystania zasady pomocniczości do organizacji infrastruktury rynku i demokracji w otoczeniu gospodarstw domowych, nie wynika tylko z konstytucyjnego zobowiązania Polskich władz dla wprowadzania nowych instytucji i instrumentów infrastruktury rywalizacji społecznej gospodarki rynkowej. Efektywność gospodarki dla powszechnego i sprawiedliwego wykorzystania nowoczesnych technologii, wymaga nowych instytucji i instrumentów infrastruktury arbitrażu demokratycznych polityk społecznych.
 
 
Przesłanka pierwsza Strategii: Pomocniczość dla gospodarstwa domowego
 
Przedstawiając nowe usługi społeczne wspierające samodzielność gospodarstw domowych, często napotykam niechęć do rezygnowania z usług realizowanych na zasadzie opiekuńczości. Wraz z pomocniczą indywidualizacją usług, rośnie zatem potrzeba aktywniejszego udziału społecznego w podejmowaniu wspólnotowych decyzji.
 
W sensie praktycznym coraz częściej winniśmy podejmować referendalne decyzje co do finansowania programów polityk społecznych oraz personalne decyzje co do bieżącego sprawowania kontroli społecznej. Bo samo wprowadzanie instytucji demokracji referendalnej nie wystarcza.
 
Uważam, że prawdziwy przełom w ustroju demokracji nastąpi dopiero przez wprowadzenie obywatelskiej kontroli nad lokalnym programami polityk społecznych. Zarówno prowadzonej osobiście z wykorzystaniem narzędzi internetowych, jak i poprzez wybieranych bezpośrednio merytorycznych przedstawicieli – kuratorów.
 
Jak wynika z refleksji nad cyfrową humanizacją gospodarki, kluczowe znaczenie dla podnoszenia dobrobytu w warunkach solidarnego rozwoju wiedzy, będą miały zasady: samokształcenia w rodzinie, samopomocy zdrowia oraz pamięci i tożsamość. Odpowiednio do tych obszarów cyfrowo humanizowanej gospodarki proponuję wprowadzenie trzech nowych instytucji lokalnego samorządu: Obywatelski Kurator Oświaty, Obywatelski Kurator Zdrowia i Obywatelski Kurator Przestrzeni.
  
  
Rys. 2. Infrastruktura samorządowego arbitrażu cyfrowej humanizacji demokracji.
 
Kluczową przesłanką strategii modernizacji demokracji, jest zatem podniesienie efektywności samorządowych arbitraży w pomocniczych programach polityk społecznych korzystających z administracyjnego wsparcia Centrów Usług Społecznych. Co powinno się osiągnąć poprzez wykorzystanie cyfrowych technologii nie tylko do samych procesów decyzyjnych w uregulowanych już wymiarach stanowienia bezpośredniego (demokracja referendalna) oraz stanowienia pośredniego (demokracja przedstawicielska), lecz również do podejmowania inicjatyw społecznych (demokracja partycypacyjna) oraz sprawowania ciągłej kontroli (demokracja kuratoryjna) w ramach nowych regulacji ustrojowych.
 
Można się zatem spodziewać, że przyjęcie perspektywy gospodarstwa domowego i zasady pomocniczości dla strategii modernizacji gospodarki, wytworzy synergiczne powiązanie procesów cyfrowej humanizacji gospodarki i cyfrowej humanizacji demokracji. Co uprawnia do wskazania odpowiedniości obszaru powiatowego czyli obszaru, który od ośmiu wieków pokrywa się w Polsce terytorialnie z obszarem działania instytucji usług społecznych okresu dojrzewania (pokolenie junior) i okresu starości (pokolenie nestor), na zakres działania obywatelskich kuratorów.  
 
 
Przesłanka druga Strategii: Wykorzystać cyfrowe obserwatoria polityki samorządu
 
W lokalnym wymiarze zdobywanych doświadczeń zauważam, że wymuszone przez politykę dystansu społecznego cyfrowo rejestrowane i internetowo dostępne zdalne spotkania członków merytorycznych komisji Rady Miasta Krakowa, dają w efekcie obywatelom znakomity ogląd jakości pracy naszych politycznych przedstawicieli. Co tworzy fundament cyfrowej wiedzy dla bezpośredniego demokratycznego uczestnictwa w debatach o programach polityk społecznych.
 
Ten fundament korzystania z cyfrowo otwartych zasobów wiedzy, w powiązaniu z instrumentalnymi warunkami dla bezpośredniego reagowania w spontanicznie poszerzonym czasie Kairos, w skali odpowiedniej do multilokalnie poszerzonych przestrzeni kilku wymiarów naszego obywatelstwa (gmina, powiat, województwo), tworzy nową podstawę dla narodowego obywatelstwa. Otwierają nowy wymiar wolności politycznej.
 
Dla polityczna skuteczności tego obywatelstwa, tej obywatelskiej partycypacji, nie wystarczają nowe instrumenty procedowania obywatelskich wniosków (Petycji - Ustawa z lipca 2015 roku) nowe instytucje bilansowania programów i planów indywidualnych usług społecznych (CUS – Ustawa z lipca 2019), nowe zakresy referendalnego budżetowania (budżety obywatelskie). Skuteczność tych innowacji infrastruktury lokalnego samorządu dla rozwijania obywatelskiej partycypacji zależeć będzie od poczucia wiarygodności społecznej kontroli nad całym procesem politycznego stanowienia.
 
 
Przesłanka trzecia Strategii: Zatrzymać cyfrowe spirale politycznego wykluczania
 
Trzecią przesłanką dla propozycji cyfrowej humanizacji demokracji, czyli wprowadzenia nowych instytucji dla wsparcia obywatelskiego uczestnictwa w demokratycznym samostanowieniu, jest krytyczna obserwacja skutków cyfrowej indywidualizacji mediów w krajowych wyborach 2020. Jak pokazała kampania prezydencka, cyfrowe poszerzenie czasu i przestrzeni kultury utrudnia ugrupowaniom politycznym budowanie sojuszy i przewag wokół dobra, natomiast ułatwia budowanie takich sojuszy wokół zła.
 
Mechanizm ten był najbardziej widoczny w konfrontacji liderów wyborczej rywalizacji Andrzeja Dudy i Rafał Trzaskowskiego, w której kluczowymi osiami integracji były spirale zagrożenia i wykluczania. Skuteczność negatywnych emocji rozbudzanych w bańce medialnych obserwatorów, przypominać zaczyna niegdysiejsze sukcesy propagandy integracji Jednego Narodu i Jednego Państwa wokół Jednego Wodza.
 
Ale najbardziej spektakularnym porównaniem efektów integracji pozytywnej i negatywnej, jest moim zdaniem zestawienie wyników wyborczej rywalizacji Władysława Kosiniaka – Kamysza i Szymona Hołowni. Program integracji pozytywnej Władysława Kosiniaka-Kamysza uzyskał wynik sześć razy gorszy od programu integracji negatywnej Szymona Hołowni.
 
Sądzę, że pogłębione badania potwierdzą tą moją pobieżną ocenę destrukcyjności stosowanych obecnie instytucji demokratycznych epoki Gutenberga dla kultury życia publicznego cyfrowo poszerzonych czasu, przestrzeni i zasobów wiedzy. A wówczas, któreś ze żwawszych ugrupowań politycznych podejmie się wprowadzania nowych sposobów obywatelskiego określania wspólnych racji.
 

I że konkretne propozycje bezpośredniego lub pośredniego demokratycznego uczestnictwa zostaną wypracowane we wspólnotach lokalnych. Bo to we wspólnotach lokalnych rozwijać się powinna infrastruktura pomocniczego wsparcia rynku dla integracji innowacji i inwestycji najważniejszej dla dobrostanu społecznego instytucji cyfrowo humanizowanej gospodarki gospodarki: gospodarstwa domowego. 

KOMENTARZE

  • Ja czytam to co Pan pisze i ani w ząb nic nie rozumiem.
    Czy tu chodzi aby zaprogramować rodziny jak komputery; dziadków, wnuków, rodziców, szkoły itp., czy chodzi o to, że komputery zastąpią członków rodziny; dziadków, wnuków, itp.

    W końcu świat istnieje czas jakiś, a w nim funkcjonują rodziny i inne społeczności. Co nowego ma ta cyfryzacja, humanizacja stworzyć?
  • @Anna-PK 23:40:39
    Uważam, że głównym zagrożeniem dla wolności, które może wprowadzić cyfryzacja relacji międzyludzkich jest przejęcie zarządzania informacjami o stanie zdrowia przez globalne korporacje. Wówczas centralne sterowanie naszym życiem - segmentacja, segregacja i wykluczanie za pomocą cyber pastuchów - obejmie wszystkie obszary naszej gospodarczej aktywności.

    Obroną przed tą apokalipsą może być zachowanie kontroli informacji przez rodziny i wzmacnianie potencjałów solidarności gospodarstw domowych dla samodzielności w zaspokajaniu potrzeb własnych i swoich bliskich. Oczywiście nie wszystkich potrzeb, bo szpitale, pogotowia, apteki, szkoły uczelnie, muzea ... utrzymają swoje funkcje ... Ale służąc solidarności międzypokoleniowej, czyli ekonomicznie służąc samodzielności gospodarstw w solidarnym rozwoju wiedzy.

    Pisuję o potrzebach wprowadzenia nowych instytucji otwartego laboratorium poznania zdrowia (Krakowskiej Agorze Zdrowia) do władz Krakowa, zatrzymałem się na takich zapisach strategii polityk społecznych, które traktują rodzinę w sposób opiekuńczy - protekcjonalny. Nie tam miejsca dla "samokształcenia w rodzinie", które to pojęcie moim zdaniem powinno być zasadą główną całego systemu oświaty.
    To jeden z powodów takiego uzupełnienia ustroju samorządowego, by lokalna demokracja pomagała w wybieraniu programów pomocniczych a nie opiekuńczych.

    Co mnie mobilizuje do takiej perspektywy modernizacji infrastruktury.

    Tak jak pandemia pokazała, że jeżeli cyfrowa medycyna nie ma być wykorzystana przeciwko wolności, to system ochrony zdrowia wymaga gruntownej przebudowy, tak wybory prezydenckie AD 2020 pokazały, że jeżeli cyfrowe media nie mają zniszczyć polityki, to system demokratyczny wymaga gruntownej przebudowy.

    Odpowiadając wprost na pytanie: komputery mają pomóc członkom rodziny być razem.
    Na dobre i na złe.
  • @Andrzej Madej 00:37:45 Dziękuję, za to, że Pan napisał to
    po ludzku i zrozumiale. Mieszkam w Kanadzie gdzie komputeryzacja ma szerokie zastosowanie, również w służbie zdrowia. Jak na razie nie widzę większego zagrożenia.
  • @Anna-PK 01:04:13
    Dziękuję za dobre słowo :)

    Chciało by się uzupełnić przykładami domowego korzystania z "cyfrowych bibliotek pamięci" czy prowadzenia zajęć "domowej edukacji medycznej". Ale każda z oczekiwanych praktyk wymaga przed zwodowaniem cyfrowej platformy przyjęcia encyklopedycznego zestawu pojęć i standardów. Inaczej będą z nas drwili.

    Próbujemy podejmować w Krakowie takie działania, ale i naród po przejściach a uczeni zablokowani przez Rząd pętami komercyjnego rozwoju wiedzy ...

    Jutro napiszę raz jeszcze o znaczeniu ustroju demokracji dla rozwoju infrastruktury pomocniczości. Może będzie czytelniej ...
  • @Andrzej Madej 01:48:03
    W Pana wywodach jest coś, co odbieram jako fałsz, albo błędne założenia.
    Zastanawiałem się , gdzie to jest umiejscowione.

    Dziś czytając tę notkę uzmysłowiłem sobie, że chyba należy wskazać "pomocniczość" jak źródło.

    W Pana ujęciu państwo ma spełniać rolę pomocniczą w organizacji życia społecznego. Czyli ma wspierać już istniejące zasady, a te , także rola państwa, mają wynikać z katolickiej nauki społecznej.

    Właśnie w tym jest błąd.
    Nie można bazować na katolickiej nauce społecznej, gdy katolicyzm się zjudaizował.
    Owszem - w zakresie relacji międzyludzkich - jest to słuszne, ale sam fakt akceptacji istnienia "narodu wybranego" w duchu Biblii (ST), podważa te zasady.


    Zatem - nasze relacje społeczne nie mogą opierać się na katolicyzmie, a na polskości - która co do zasad jest tożsama z chrześcijaństwem. A na pewno nie z katolicyzmem.

    I to tyle.
  • @Krzysztof J. Wojtas 07:27:08
    Ten spór o znaczenie katolicyzmu w dziejach i przyszłości Polski utrzymuje się od naszego pierwszego spotkania. Coś jak ze szklanką w połowie i pełną i pustą. Polska oparta o słowa Chrystusa o miłości i zbawieniu, już raz skutecznie uczestniczyła w odnowie Kościoła Powszechnego. Wskazując na znaczenie jego nauki dla relacji między narodami, pomimo teutońskiej uzurpacji.

    Cieszę się, że wskazuje Pan na znaczenie "pomocniczości" jako zasady organizacji ustroju życia publicznego. Trochę już o tym pisałem, ale dopiero merytoryczna mizeria ostatniej kampanii wyborczej, ośmieliła mnie do postulatu potraktowania ustroju demokratycznego jako narzędzia arbitrażu dla pomocniczego wsparcia gospodarowania.

    Wsparcia tego gospodarowania, które dzięki cyfrowym innowacjom ułatwia podnoszenie dobrobytu nie w oparciu o pieniądz i pracę komercyjną lecz w oparciu o dom i pracę solidarną.

OSTATNIE POSTY

więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

ULUBIENI AUTORZY